دنیای این روزهای من2

با همه ی علاقه و عشقی که به جوجه ی عزیزم دارم، خودم رو هم دوست دارم و بی تعارف بعضی وقتا دلم واسه خودم و زندگی قبل بارداری تنگ می شه. مثلن همین که شبها مجبورم به پهلو بخوابم. نمی تونم طاق باز بخوابم یا روی شکم دراز بکشم. با اینکه قبلن اصلن علاقه یی به رو شکم خوابیدن نداشتم اما الان خیلی دلم می خواد :| یا مثلن با اینکه سعی می کنم شیک بپوشم و از ریخت نیفتم اما بعضی وقتا از لباس هام کلافه می شم و مجبورم تیپ خنده دار بزنم. مثلن شلوارهای کشی بپوشم . دروغ چرا! دلم واقعن برای سایز قبلیم تنگ شده. برای شکم صاف اون روزهام و شلوارهای سی و چهار، سی و شیشی که می پوشیدم. دیگه نگم که لباس عوض کردن و به خصوص جوراب و کفش پوشیدن ، این روزها تبدیل شده به سخت ترین کار دنیا :|