دنیای این روزهای من6

یکى از بامزگیهاى دوران باردارى اینه که مردم دوست دارن به زنهای باردار لبخند بزنن و مراقبشون باشن. از آشناها و دوستها و همکارها و گارسونهای رستوران ها و فروشنده های مغازه ها، حتى رهگذرها تا نگاه به شکمت میکنن یه لبخند با عشق بهت میزنن. این لبخندها انقدر حس خوبی بهت میده که گاهى آرزو میکنى کاشکى همه ى مردم دنیا حامله بودن و عشق رو همین طور گوله گوله پرت میکردن به سمت همدیگه. شاید اینطورى نفرت و حسادت براى همیشه از این دنیا ریشهکن میشد. آخه زندگى خیلى کوتاه تر از اونه که بخوایم لحظههامون رو با افکار بیهوده و نفرت و دشمنى هدر بدیم. کاش بیشتر همدیگه رو دوست داشته باشیم.. اصلن بیاین فکر کنیم همه حامله شدن و احتیاج به محبت و لبخندِ ما دارن D: